Rupsen die in een rij uit de dennen komen, grasaartjes die zich in een poot boren en een feestdag waarop je hond wordt gezegend. Wat je moet weten als je met je hond in het binnenland woont.
Een hond opent deuren
Wie een hond heeft, kijkt bij een huis ook naar de wandelingen eromheen. En je merkt snel dat een hond in een Spaans dorp deuren opent. Mensen spreken je aan, kinderen willen aaien, en de oudere heren op het bankje willen weten hoe hij heet. Een betere manier om het dorp te leren kennen bestaat bijna niet.
De rups die in een rij loopt
Er is één ding waar elke hondenbezitter hier van moet weten: de procesionaria, de pijnboomprocessierups. Je herkent hem aan de witte, wollige nesten in de dennen. In de late winter en het vroege voorjaar dalen de rupsen af en trekken ze in een lange rij over de grond, kop aan staart, op zoek naar een plek om zich in te graven.
Weetje: de haartjes van de rups zijn sterk irriterend. Snuffelt of likt een hond eraan, dan kan zijn tong ernstig opzwellen en zelfs beschadigd raken. Spoel de bek dan voorzichtig met water, niet wrijven, en ga meteen naar de dierenarts. Vermijd in die maanden wandelingen onder dennenbomen, of houd je hond aan de lijn.
Zomer: let op de aartjes
In de zomer is er een ander gevaar: de espigas, droge grasaartjes met weerhaakjes. Ze boren zich makkelijk in de poten, oren of neus van een hond, en kunnen zich daarna dieper het lichaam in werken. Controleer je hond na elke wandeling door droog gras, vooral tussen de tenen en in de oren.
En natuurlijk de hitte. Wandel in de zomer vroeg in de ochtend of laat in de avond. Het asfalt en de stenen kunnen midden op de dag zo heet worden dat ze de voetkussentjes verbranden.
Regels en gewoontes
In Spanje moet een hond een chip hebben en ingeschreven staan. In de meeste dorpen geldt een aanlijnplicht in de bebouwde kom, en je wordt verwacht de poep op te ruimen. Voor bepaalde rassen die als potentieel gevaarlijk gelden, heb je een speciale vergunning nodig.
Weetje: op 17 januari, de dag van San Antón, worden in veel dorpen honden, katten en andere dieren gezegend bij de kerk. Neem je hond gerust mee. Het is een gezellige ochtend, en je maakt kennis met de halve hondengemeenschap van het dorp.
Waar je op let bij een huis met hond
Kijk of het perceel goed omheind is. Veel fincas hebben alleen een lage muur of helemaal geen hek.
Vraag naar de honden van de buren. Op het platteland zijn er veel waakhonden, en die laten van zich horen.
Kijk of er dennenbomen op of bij het perceel staan, vanwege de processierups.
Zoek een dierenarts in de buurt, en vraag naar een spoedadres voor 's nachts en in het weekend.
En verken de wandelroutes vanaf het huis. Een hond wil elke dag naar buiten; een fijne route om de hoek is goud waard.
Verder lezen: Toerisme en streekinformatie — Comunitat Valenciana
